Er zijn weinig verhalen die je na duizend keer gelezen te hebben nog ademloos leest. De gelijkenis van de verloren zoon is zo’n verhaal. En wat is dat verhaal tijdloos. Het kan vanmiddag weer gebeuren. En veel ouders verlangen daar vurig naar.

Hessel Bakker richt zich in dit boekje rechtsteeks tot zonen en vaders. Hij werkt al ruim acht jaar in de verslavingszorg en weet dus wat over verloren kinderen. Hij vertelt in dit boekje ook over zijn eigen leven. Het brengt het allemaal dichtbij. Het is goed de gelijkenis weer tekst voor tekst door te lopen. Ik werd opnieuw getroffen door de diepgang van het verhaal. Aan het eind van elk hoofdstukje staan enkele vragen en opdrachten. De laatste is steevast: ‘Sluit af met gebed.’ Je gunt dat ouders en kinderen.

Er is gesteld dat de gelijkenis misschien wel het meest handelt over de oudste zoon. Jezus wilde met de gelijkenis ingaan op de kritiek van de Schriftgeleerden dat Hij zich teveel inliet met dubieuze figuren. Ook Henri Nouwen heeft in zijn bekende boek ‘Eindelijk thuis’ gesteld dat de moeilijkste bekering de bekering is van degene die thuis gebleven is. ‘De vader en zijn oudste zoon hebben altijd heel dicht bij elkaar geleefd en toch ook zo veraf.’ Aan de vader ligt het niet. Hij gaat ook naar zijn oudste zoon toe en smeekt hem het feest mee te vieren. ‘Ik zal opstaan’ is een goed boekje om samen te lezen.

Ik zal opstaan
Lessen uit de gelijkenis van de verloren zoon
Auteur: Hessel Bakker
80 blz., prijs € 8,95
Uitgeverij Stichting Johannes Multimedia, Doorn 2011