Twee dingen. Onlangs hoorde ik voor de VPRO een verslag van een experiment. Een groepje jongeren was 24 uur lang gevolgd in al hun moderne media-uitingen. Was de programmamaker ook nog geraakt? Ja, het had hem ontroerd dat door heel veel bizarre zaken heen de jongeren toch op zoek waren naar liefde en aandacht. Pas zag ik een moeder op de fiets. Kindje voorop in het kinderzitje. Moeder met telefoon aan haar oor. In gesprek, helaas niet met haar kindje.

Door al die moderne communicatiemiddelen is de wereld ingrijpend veranderd. Om maar wat te noemen, er is een geweldige kloof ontstaan tussen jong en oud. De jeugdcultuur een beetje vatten, het levensgevoel van jongeren een beetje begrijpen, ik zou het graag willen. Maar soms wanhoop ik. Het beweegt voortdurend. ‘Zodra je denkt de kwestie in beeld te hebben, verschiet ze alweer van kleur.’

Communicatiewereldje

Els van Dijk, directeur van de Evangelische Hogeschool, schreef er een boekje over: ‘De hunkerende generatie’. Het is een bijzonder boekje. Het is recht uit het hart geschreven en het geeft hoop. Als het over jongeren gaat, ligt irritatie al snel op de loer. Als ouder besef je dat dat niet helpt. Els van Dijk kijkt zo: ‘Ik zie jongeren als kwetsbare mensen in een verwarrende maatschappij.’ Zo’n manier van kijken doet iets met je. Er worden weer dingen mogelijk. In heel veel opzichten kunnen ouderen niet meer spreken uit ervaring. Alles is nieuw. Dat hele communicatiewereldje is van na hun tijd. Hoe kunnen ze nog leiding geven? Els Van Dijk geeft in dit boekje handvatten. Geen goedkope. Gelukkig maar.

Verslaving op de loer

De leefwereld van ouderen en jongeren mag dan erg verschillen, ze hebben wel met elkaar te maken. Britse onderzoekers kwamen tot deze conclusie. ‘Veel problemen van de kinderen zijn het gevolg van materialisme en rusteloos najagen van persoonlijk succes door de ouders.’

In de zoektocht naar hun identiteit vinden jongeren te weinig klankborden in voor hen inspirerende volwassenen. Hoe kunnen jongeren in hun eentje het hoofd bieden aan het informatiebombardement? Dat kunnen ze vaak niet. Verslaving ligt voortdurend op de loer. Ponoverslaving bijvoorbeeld. Een pornoverslaafde jongere: ‘Er is gewoon geen bescherming tegen de verloederende invloeden die loskomen in een maatschappij die alles maar goedvindt.’ De moderne fixatie op seksualiteit is het symptoom van afbraak van intimiteit.

Pleidooi

De grote uitdaging voor ouderen is om bij jongeren een ander verlangen op te wekken. Een verlangen naar een leven met God. ‘We zullen zelf moeten verlangen, willen we het bij jongeren kunnen opwekken.’ ‘Opvoeden is geen emmers vullen, maar een vuur ontsteken.’ Het boekje van Els van Dijk is een pleidooi voor: de inspirerende docent, en de nabije pastor. Maar ook voor de mentor, de raadsman en niet het minst voor de aanwezige ouder. Het is veel, maar minder kan gewoon niet. Het lijkt me dat instellingen zoals de EH in deze tijd nog harder nodig zijn dan in de tijd waarin dat ze werden opgericht.

De hunkerende generatie
Auteur: Els van Dijk
96 blz., prijs € 9,95
Uitgeverij De Banier, 2011.