In 1938 schreef de Berlijnse rabbijn Leo Baeck (1873-1956) dit boek over de evangeliën als door en door Joods geschrift. In meer dan één opzicht is dit opmerkelijk. Want voor wie schreef hij dit boek? De Joden waren bezig Duitsland te ontvluchten en zo hun leven te redden. De Duitse christenen waren bezig het christelijk geloof van al zijn Joodse wortels en kenmerken te ontdoen. Leo Baeck zelf kwam in 1943 in concentratiekamp Theresienstadt terecht, waar hij als door een wonder de oorlog overleefde.

In de inleiding wordt uitvoerig ingegaan op het leven van Leo Baeck. Hij voelde zich meer verwant met calvinisten (omdat die nadruk legden op het Oude Testament en de profetieën) dan met het Lutheranen. Ongetwijfeld speelde een rol dat zijn ouders goed contact hadden met de calvinistische predikant van wie ze hun huis hadden gehuurd. Leo Baeck kende het Nieuwe Testament goed: vanaf 1933 heeft hij drie keer de Griekse tekst in het Aramees vertaald om achter de oerbetekenis van de tekst te komen.

Het boekje van Leo Baeck zelf (vertaald door Pieter Oussoren, bekend van de Naardense Bijbel) is voor niet-theologisch geschoolde lezers moeilijk toegankelijk. Duitse theologen schrijven nu eenmaal niet gemakkelijk. Maar hij was zijn tijd ver vooruit. Een mooi citaat: ‘Het evangelie is veeleer een joods boek (…) omdat joods geloof en joodse hoop, joods lijden en joodse nood, joods weten en joodse verwachting (…) er doorheen klinken.’

Het Evangelie is Joods!
Door rabbijn Leo Baeck
120 blz., prijs € 14,50
Uitgeverij Skandalon, Vught, 2011.