Verloren onschuld
'Toen ik zestien was, bezocht ik voor het eerst een prostituee', vertelt Bram. Tegenover me zit een man van 27 jaar. Hij is actief in de kerk, woont in Haarlem en doet een avondstudie naast zijn baan in de bouw. Zijn jarenlange seksverslaving heeft diepe sporen in zijn leven nagelaten.
Een gesprek over de eenzaamheid die hij als kind voelde en het dubbelleven dat hij later leidde, is niet makkelijk voor Bram. Toch wil hij zijn verhaal vertellen. 'Ik zie het als opdracht van God om van Hem te getuigen.' Nu kan Bram zich een leven zonder God niet meer voorstellen, maar in zijn jeugd was dat wel anders. ‘Als kind had ik het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Misschien was het anders geweest als er in de kerk persoonlijke aandacht voor me was geweest. Dat was er niet en ik leefde in mijn eigen wereldje met mijn geheimen.'
Masker van leugens
Bram vindt het nu nog moeilijk om te vertellen wat er precies gebeurd is. 'Toen ik in groep vier zat, ben ik misbruikt door iemand uit mijn naaste omgeving. Hier durfde ik met niemand over te praten. Mijn grenzen werden met voeten getreden, maar ik wist niet wat ik ertegen moest doen. Ik werd wantrouwig tegen iedereen.' Door het misbruik leert Bram zijn ware gevoelens te verbergen achter een masker van leugens. Dat kost hem zoveel energie dat hij een achterstand oploopt op school. Hij blijft een keer zitten en komt uiteindelijk op het vmbo terecht, terwijl hij – zo blijkt later – een IQ van 120 heeft. 'Het leren ging me best gemakkelijk af maar ik werd niet gemotiveerd.' Uit verveling gaat Bram zelf op zoek naar uitdagingen. Hij doet graag verboden dingen, het geeft hem een kick. Intussen snakt hij naar erkenning.
Als Bram in de tweede zit, valt zijn oog op de seksadvertenties in de plaatselijke krant. Dit maakt veel bij hem los. Later koopt hij pornoblaadjes die hij op zijn kamer verstopt. En daar blijft het niet bij. 'Elke dag als ik naar school fietste, kwam ik langs een camper waar prostituees werkten. Hier werden op school ook grappen over gemaakt. Toen ik zestien was ben ik, 's avonds laat, voor het eerst naar een prostituee geweest.'
Niet romantisch
Nu, jaren later, kan Bram het zich nog heel goed herinneren: 'Ik had verwacht dat het romantisch zou zijn, maar dat was het helemaal niet. Het voelde een beetje als naar de supermarkt gaan, daar een biertje kopen en dan weer naar buiten. Weer thuis voelde ik mezelf nog veel leger dan daarvoor. Het voelde alsof ik mijn onschuld kwijt was. Ik dacht er niet over na dat het slecht was. Natuurlijk, het was niet normaal om zoiets te doen. Maar ik had niet het idee dat het schadelijke gevolgen had. Door de porno en ook door mijn misbruik had ik al zo'n verwrongen kijk op vrouwen en seksualiteit dat mijn eerste bezoek aan een prostituee geen grote stap was voor mij.'
Brams ouders hebben niets door van het drama dat zich afspeelt. Hoewel Bram een keer probeert om over seksualiteit te praten, schrikken zijn ouders daarvoor terug. Ook de kerk blijft op afstand. Niemand die zijn totaal verwrongen kijk op seksualiteit dus corrigeert.
Ondanks de kerk en andere christenen die niet tot hem door kunnen dringen, verdwijnt God niet uit zijn leven. Hoe hard Bram Hem ook van zich af probeert te stoten. 'Ik probeerde heel hard bij God vandaan te rennen maar dat lukte niet. Als ik echt in de put zat, luisterde ik wel eens naar Met andere ogen van Gerald Troost. Dat gaf me de warmte en liefde die ik niet meer kon ervaren van mensen om me heen. Ik was te ver weg.'
Gezond denkpatronen
Bram merkt dat zijn verslaving een struikelblok wordt in relaties met de buitenwereld. Steeds meer raakt hij verstrikt in leugens, terwijl hij juist eerlijk wil zijn. 'Op een gegeven moment kwam het EO-programma '40 dagen zonder seks' op tv. Die serie was zo confronterend, dat ik er nachten van wakker heb gelegen. Het was alsof ik in de spiegel keek. Ik zag jongeren die veertig dagen geen seks hadden en ik kon het nog niet eens één dag. Ik ging veel in de Bijbel lezen. Hierdoor begon ik denkpatronen te ontwikkelen die van God zijn.'
Bram begint een internetcursus www.settingcaptivesfree.nl om van zijn seksverslaving af te komen. Intussen heeft hij ook veel gesprekken met een pastoraal werker. De ontmoetingen zijn leerzaam, maar hij merkt dat het te snel gaat. 'De wortels zaten zo diep. Toen ik van mijn seksverslaving af wilde komen, werd ik me bewust van hoe ik naar vrouwen keek, als lustobject. Pas toen ik dat denkpatroon af wilde breken, ontdekte ik dat het een probleem was.'
Vergeving
Het moment dat Bram zijn onreinheid belijdt, is achteraf gezien cruciaal geweest in zijn weg naar genezing. Maar zelfs nu, jaren later, is hij er nog niet. Op momenten dat hij niet lekker in zijn vel zit, is de verleiding van pornografie en prostituees groot. Soms twijfelt hij eraan of hij ooit van zijn verleden los kan komen. Maar toch is er ook geloof. Geloof dat God zijn zonden vergeven heeft en dat hij zichzelf ook mag vergeven. Hij worstelt nog met de vraag hoe hij vergeving kan vragen aan de vrouwen die hij ooit bezocht. 'Ik heb daar wel over nagedacht. Dat vind ik moeilijk. De dingen waar ik verantwoording voor moet nemen, zijn niet met geld of daden uit te drukken.'
De naam 'Bram' is gefingeerd. De persoon uit dit verhaal is niet de man op de foto. Setting the Captives Free biedt een online cursus om bevrijd te worden van pornografie en andere vormen van seksuele onreinheid. Ook CHAP, onderdeel van stichting Tot Heil des Volks, biedt hulp bij seksverslaving. Deze hulp kan bestaan uit individuele gesprekken, relatietherapie en/of groepsbehandeling. Kijk voor meer informatie op www.benikseksverslaafd.nl.
Tineke Smith heeft een eigen taal- en tekstbureau (www.10voortekst.nl) en heeft dit artikel geschreven voor De Oogst, het maandblad van Tot Heil des Volks.
Reacties () - Schrijf een reactie
Neem bij het reageren onze regels in acht.
Meest gelezen
Recente reactie
Steun ons werk
Habakuk is een initiatief van Tot Heil des Volks. Wij zijn afhankelijk van giften.







