In het begin leek het nog onschuldig. Samen met een buurjongetje besloot Goos een gokje te wagen in de plaatselijke snackbar, uit nieuwsgierigheid. Tot verbazing van de twee keerde de automaat na hun eerste gokpoging een bedrag van vijftig gulden uit. ‘Voor een veertienjarig jochie is dat echt een vermogen’, zegt Goos. ‘Ik ontdekte dat gokken een makkelijke manier was om in korte tijd veel geld te verdienen.’

Zijn behoefte aan gokken werd niet minder toen hij ouder werd. Integendeel. Eind jaren tachtig ging Goos studeren aan de zeevaartschool in Delfzijl. Eerst was hij daar nog actiefin een roeiploeg, maar na onenigheid daar bracht hij zijn vrije tijd meer en meer achter de gokkast door. Door de invoering van de pinpas bouwde hij al snel een grote schuld op. ‘In de begintijd van de pinpas hoorde je het pas later als je rood stond. Ik kreeg op een gegeven moment een brief waarin stond dat ik een schuld van zevenduizend euro had opgebouwd.’

Goos besefte dat hij hulp nodig had en belde zijn zusje en broer. Met z’n drieën hebben ze hun ouders ingelicht. ‘Mijn vader vermoedde al lange tijd dat er iets niet lekker zat bij mij. Mijn moeder was erg teleurgesteld en moest huilen.’

Goos’ ouders stelde voor om met hun dominee te praten. Goos reageerde fel. ‘Als hij de Bijbel op tafel legt en gaat preken, ben ik gelijk vertrokken.’ Maar het gesprek verliep anders dan hij had gedacht. Goos vertelde dat het gokken vooral voortkwam uit eenzaamheid en gevoelens van minderwaardigheid. De dominee bemoedigde hem en zei: ‘Je moet je niet zo laten leiden door wat anderen denken. Jij bent geschapen door God, Hij houdt van je.’

Puur geluk

Goos kreeg hulp bij het Consultatiebureau voor Alcohol en Drugs (CAD) en de Gamblers Anonymous (anonieme gokkers). Het lukte hem om lange tijd niet gokken. Tot hij zich een avond erg eenzaam voelde. Hij stapte in zijn auto en reed naar een gokhal.

‘De gokkast zei dan wel niets, maar voelde toch als een soort vriend. Die flikkerende lampjes hadden iets heel vertrouwds. En als je een hoog aantal punten scoort, geeft dat een flinke kick. Er waren avonden dat ik drieduizend euro verdiende, maar de volgende dag raakte ik dat geld met dezelfde vaart weer kwijt. Ik maakt mezelf wijs dat ik steeds beter werd in gokken, maar dat is echt onzin. Gokken is puur geluk, er zit totaal geen systeem in.’

September vorig jaar heeft Goos voor hulp aangeklopt bij Waypoint. Nu neemt hij deel aan een gespreksgroep met andere verslaafden en heeft hij vaak gesprekken met Hessel Bakker. Ook doet hij kluswerk voor de kringloopwinkel van Waypoint. ‘Gokken is nog steeds een verleiding’, zegt hij. ‘Vooral als ik mij eenzaam voel. Maar toch, het is anders dan vroeger. Ik krijg weer plezier in werken en klussen, bijvoorbeeld voor de kringloopwinkel. Ik heb vertrouwen dat het goedkomt. Dat doodse en nutteloze gokbestaan ben ik helemaal zat.’

Meer weten over Waypoint? Kijk op www.totheildesvolks.nl/waypoint.