Berichten over seks en porno doen het altijd goed. Dat geldt ook voor het pleidooi van filosoof Alain de Botton (foto) voor 'smaakvolle porno' (Trouw, 31 juli 2012). Ik ben het al in heel wat media tegen gekomen. Niet dat de oproep ergens op slaat. Want smaakvolle porno, wat moet je je daar nou weer bij voorstellen? Porno is per definitie smakeloos. Dat maakt het tot porno en dat maakt het zo populair. En die smakeloosheid zorgt ervoor dat een frequent pornokijker meestal niet te koop loopt met zijn hobby.

Schaamte uitbannen

Misschien moet je de oproep van De Botton meer opvatten als protest tegen al het platte pornogeweld dat zich steeds agressiever aan ons opdringt. Het onderscheid tussen porno en sommige reclames (jong en oud kan ervan meegenieten) is flinterdun. 'We leven in een pornodictatuur', schreef Joost Zwagerman in een essay over porno. 'Met als grote gebod: gij zult al uw schaamte uitbannen. Tegenwoordig hoef je de werkelijkheid niet meer te ontvluchten om porno te kunnen zien, je moet de werkelijkheid ontvluchten om géén porno te hoeven zien.'

Gehecht aan het goede

Dat vluchten is trouwens wel de moeite waard. Niet dat je totaal onthecht moet raken en alle verlangen moet uitblussen, zoals Boeddha leerde. 'Het christendom leert geen onthechting, maar gehechtheid aan het goede', schrijft Reinier Sonneveld in zijn boek Het goede leven. 'Onderdruk je verlangens niet, maar richt ze juist.' Dus richt je verlangen op Christus en het Goede Leven.

Over Job kun je lezen dat hij een verbond met zijn ogen sloot (Job 31:1). Zo'n verbond betekent dat je je blik afwendt zodra je een verleiding voelt. En dan hoef je niet gelijk in een benauwde kramp te schieten. Evangelist Dick Baarsen legde eens uit in De Oogst: 'Als ik een mooie vrouw zie, kan ik blij constateren: dat is een mooie vrouw. Dat is helemaal niet verkeerd. Maar vervolgens kies ik ervoor om haar niet te blijven bekijken waardoor er begeerte ontstaat.' Zo'n leven is veel vrijer en relaxter dan gevangenschap in een pornodictatuur.