O ja, de Emerging Church. Je zou het bijna vergeten: die revolutionaire beweging die de kerk weer toekomst en leven zou geven. 'Kerken zijn irrelevent geworden voor hun omgeving', zo preekten de emerging dominees in hun blogs. Het moest helemaal anders. Niet 'modern' maar 'postmodern'. Ofzo iets. De laatste tijd hoor je nog maar weinig over het hele emerging-gebeuren. Het laatste bericht op 'emergingnetwerk.nl' stamt van september 2011. Ik las nog wel een opmerking van Karel Smouter in CV-Koers: 'De o zo postmoderne, cultureel relevante emerging churches? Het bleef bij enkele verzamelplaatsen van ooit gereformeerde jongens en meisjes.'

De christelijke wereld heeft zo haar eigen hypes - en de emerging church blijkt er één van. Door al dat gehype en gehijg dreigt de kerk los te slaan van haar eeuwenoude anker: de belijdenis van Christus als de Gekruisigde en de Opgestane. Theoloog Bram van de Beek zegt hierover rake dingen in het meinummer van CV Koers. Zoals: 'De kerk moet er niet naar streven om interessant en nuttig te worden gevonden door de buitenwereld. Dat leidt alleen maar af. De kerk moet zich niet aantrekkelijk maken voor de wereld, maar voor haar bruid: Christus.'

Dwaas verhaal

PR voor Christus en haar bruid heeft dan ook weinig zin, betoogt Van de Beek. Het evangelie is namelijk per definitie een dwaas verhaal voor de bobo's en bollebozen van deze wereld. 'Vooral het feit dat Hij gekruisigd is, maakt Jezus tot een rare, vreemde God. (...) Met een God die zich laat vasttimmeren aan de schandpaal kom je niet goed voor de dag, zeker niet als je wilt meedoen in intellectuele debatten. Dat was ook in de vroege eeuwen van het christendom al duidelijk. Wie deze God wilde leren kennen en Hem wilde eren, kon maar op één plek terecht: in de kerk.'

Die kerk kan niet buiten de eeuwenoude bedding van de belijdenis. Een belijdenis die misschien niet 'cultureel relevant' is, maar so what? De dichter Willem Barnard (1920-2010) zei het zo: 'In de kerk is het tegenwoordig steeds meer de vraag: hoe komen de mensen het meest tot hun recht? Terwijl de oude christelijke vraag is: hoe komt God tot zijn recht? Ja, dat klinkt nu ineens erg vroom, maar dat meen ik. Verwondering is belangrijker dan beleving.'

Christus kwam niet voor de bobo's van deze wereld, maar voor de nono's (Matteus 11:25). Daar zingen we over, al eeuwenlang. Oh come let us adore Him.