[media]

Waar o waar is knuffelpinguïn Pinki? Het is een vraag die veel Nederlanders nu al bijna twee weken bezighoudt. Een 10-jarige jongen uit Drenthe, die lijdt aan een zware hechtingsstoornis, verloor Pinki in het centrum van Assen. Voor de knuffelpinguïn is door de politie een opsporingsbericht verspreid. De jongen zou 'ontroostbaar' zijn, maar volgens zijn pleegvader is dat wat overdreven. In Trouw zegt hij: 'Hij is boos op alles en iedereen. En verdrietig, met name vlak voor het slapengaan. Al valt het me uiteindelijk nog mee hoe hij het opvat.' De jongen is wel 'trots dat Pinki nu beroemd is'.

De hoop dat de pinguïn wordt teruggevonden, lijkt nu zo'n beetje vervlogen. 'Als hij nog ergens is zou hij allang terug moeten zijn', zegt de pleegvader. 'Ik denk dat hij bij het vuil is beland en allang is weggegooid.'

Emotieloos

Hoe verdrietig het nieuws over Pinki ook is, het nieuws is wel behapbaar. Invoelbaar, menselijk. Vooral als je het vergelijkt met de berichten die we horen over het proces tegen Anders Behring Breivik. In het hele proces toont Breivik geen spoortje van spijt of berouw over zijn gruweldaden. Hij lijkt emotieloos. Alleen bij het zien van zijn eigen propagandafilmpje liet de Noorse massamoordenaar een traan.

Onderzoeken naar de vraag of Breivik toerekeningsvatbaar is, spreken elkaar tegen. Het is natuurlijk ook ingewikkelde materie. Hoe groot moet de moordpartij zijn wil er bij de moordenaar sprake zijn van een stoornis? Of zit er bij iedereen die een moord begaat ergens een steekje los? Was Kaïn 'toerekeningsvatbaar' toen hij zijn broer Abel het leven benam? Als je dit idee ver doorvoert, komt het hele begrip 'schuld' op losse schroeven te staan. 'Edelachtbare, ik deed het niet, het waren de stofjes in mijn hersenen.'

Waardeloze straf

Zelf claimt Breivik in ieder geval dat hij volledig toerekeningsvatbaar is. De gevangenisstraf van 21 jaar die hem wordt voorgespiegeld, vindt hij een lachertje, 'een waardeloze straf'. Volledige vrijspraak of de doodstraf, dat zijn volgens Breivik de enige twee logische uitkomsten van het proces tegen hem. Dus óf erkenning voor zijn 'heldendaad' óf sterven als een martelaar. Als een Christus-figuur die in zijn strijd tegen de boze (de islam) zijn leven geeft voor zijn volk ('etnische Noren').

Van dit soort berichten krijg je koude rillingen. Vooral als je bedenkt dat Breivik niet alleen staat met zijn waanideeën. Het doet je verlangen naar die andere wereld, die Christus belooft. Een wereld van liefde en heelheid. Een wereld waar verloren knuffelpinguïns weer worden teruggevonden.