Hitler was er ook goed in. Mensen isoleren. Enkelingen, groepen, een heel volk kon ook. Gewoon van hun omgeving losweken en dan een cirkel van bedreiging en geweld er omheen trekken. Daarna kun je alles met hen doen wat je wilt. Je ziet het nog steeds. Je ziet het in het klein, denk aan loverboypratijken, en je ziet het in het groot, denk aan Noord-Korea. Een land waar de binnenlandse veiligheidsdiensten ongestoord hun gang kunnen gaan. Heel erg mondjesmaat komt er iets naar buiten. En met die weinige informatie voel je je ook nog machteloos. De machthebbers zijn niet van zins zich te verantwoorden.

Afgelopen zondag was het in Noord-Korea de dag der dagen. De honderdste geboortedag van, de stichter van de Democratische Volksrepubliek Korea werd gevierd. Niet alles liep naar wens. Enkele dagen voor de feestdag spatte 'het grote cadeau van alle Noord-Koreanen' in de lucht uit elkaar. Toch valt er weinig te juichen. Kenners gaan er vanuit dat deze vernedering waarschijnlijk met een nieuw kernproef gecompenseerd gaat worden.

Dagelijks tien plagen

Ondertussen zitten er naar schatting ruim 200.000 Noord-Koreanen opgesloten in strafkampen. Het aantal christenen onder hen wordt geschat tussen de 50.000 en de 70.000. Alleen al het bezit van een Bijbel is genoeg om met je kinderen en je ouders in een strafkamp te verdwijnen. Enkele gevangenen hebben het geluk na jaren gevangenschap vrijgelaten te worden. In het Reformatorisch Dagblad van afgelopen zaterdag kwam een van hen aan het woord, Hea Woo. Ze was in het geheim christen. Wonder boven wonder werd dat in het strafkamp niet ontdekt. 'Ik zou niet kunnen vertellen wat het ergste is wat ik heb meegemaakt in het kamp. Elke dag was als een marteling. Ik moest vaak denken aan de tien plagen van Egypte. Iedere dag was alsof je deze tien plagen tegelijk onderging.'

Hoop

Maar toch is haar verhaal een verhaal van hoop. Het lukte haar om andere gevangenen over God te vertellen. Vijf mensen kwamen tot geloof. 'De vijf en ik vormde een kleine, christelijke gemeente. Op zondag en met Kerst kwamen we stiekem samen op geheime plekken. Vaak was dat een toilet.'

Afgelopen zondag was er een gebedsactie voor Noord-Korea. Gelukkig gaven veel kerken gehoor aan de oproep tot voorbede. Laten we blijven bidden voor de Noord-Koreanen. Laten we een cirkel van gebed om hen heen trekken.