 In de Shelters, de jeugdhotels van Tot Heil des Volks in hartje Amsterdam, komen mensen regelmatig op bijzondere wijze tot geloof. Vaak gaat het om vluchtelingen of backpackers uit landen hier ver vandaan. Maar ook mensen dichterbij worden geraakt door het Evangelie. Dennis Leydecker, coördinator van de leefgemeenschap van de Shelter, vertelt over een buurtbewoner die in contact kwam met de Shelter. Een krasje op zijn auto zette zijn leven op de kop.
- ‘Carmi, een medewerkster van de Shelter, had een krasje gemaakt op een auto met haar fiets. Hoewel niemand het ongelukje had gezien en ze dus door had kunnen rijden, besloot ze om een briefje op de auto te plakken met haar telefoonnummer. Toen ze dit in de leefgemeenschap had gedeeld, besloten we te gaan bidden voor de eigenaar van de auto, een vijftiger die Patrick heet*. We baden dat hij tot geloof mocht komen.
Na die tijd belden we met Partick wat over en weer over de verzekering. We vroegen of hij een kop koffie wilde drinken in de leefgemeenschap, om de schadeformulieren in te vullen. Al snel kwam hij langs. Patrick was erg onder de indruk van Carmi's eerlijkheid, zo bleek. Hij bleef maar herhalen hoe bijzonder hij dat vond.
Stoere man
Al snel kwam ons gesprek op een dieper niveau. Patrick deelde wat hij allemaal had meegemaakt en vroeg wat voor soort werk wij deden. Wij vertelden over de Shelter, ons geloof in Christus en gaven hem een Bijbel. Ook hebben we samen gebeden. Als een stoere man moest Patrick toch een traantje laten toen hij naar het gebed luisterde.
De tweede keer dat Patrick kwam, vroeg hij zelf om gebed. Opnieuw deelden we ons hart met elkaar en tijdens het bidden (hij bad nu zelf ook) barste hij in huilen uit. We omarmden elkaar. Toen hij weer vertrok, raadde ik hem aan om verbondenheid te zoeken in een kerk.
Goeroe of verlosser
Vervolgens hadden we nog wat telefonisch contact. Hij vertelde dat hij nu een paar keer een kerk had bezocht. Later belde dat hij ontslagen was en toen hoorde ik een tijdje niks meer van hem.
Laatst stond Patrick onaangekondigd aan de deur om een kop koffie te drinken. Ook vroeg hij of ik voor hem wilde bidden. Natuurlijk wilde ik dat. Tegelijk wilde ik niet dat hij hier afhankelijk van werd en dus vroeg ik hem op de man af of hij zekerheid had over zijn geestelijk leven. Ik vroeg: "Waar ga je naartoe als je vandaag sterft? Wie is Jezus voor je, een goeroe, een interessant figuur of je Verlosser?"
Discipel
Op al deze vragen had hij niet echt een antwoord. Ik vertelde hem over Jezus als verlosser. Hij wilde graag zijn zonden belijden. Samen hebben we toen gebeden. We vroegen vergeving en nodigden Jezus uit in zijn leven.
We hebben Patrick uitgenodigd om Bijbelstudies bij de Shelter te volgen. Wel voelt hij zich vaak eenzaam en hij heeft nog steeds geen werk. Ook heeft hij zich nog niet vast bij een kerk aangesloten. Gebed voor Patrick blijft dus hard nodig. We hopen en bidden dat Hij steeds verder groeit als discipel van Jezus Christus.'
* De naam Patrick is om privacyredenen gefingeerd.
Meer getuigenissen uit de Shelter:
- Het verhaal van Ricardo: 'Loslaten om je handen te vouwen'
- Het verhaal van Rashid: 'Evangeliedief wordt bijbelvertaler'
|
