‘Misschien is de raamprostituee wel een soort dat in de loop van de 21ste eeuw zal uitsterven. Het is toch een beetje ouderwets.’ Aan het woord is ‘Sonja’, ex- prostituee en raamexploitant in Amsterdam. Denk nu niet gelijk: ‘gelukkig, de prostitutie loopt op z’n eind’, want dat is helaas niet het geval. Het is alleen maar nog schimmiger, nog gewelddadiger en nog bizarder aan het worden. Sonja vertelt haar verhaal in De Volkskrant (8-9-2010.) in een serie afleveringen waarin teruggekeken wordt op het jaar 2000, het laatste jubeljaar.
Nij Beets, Friesland en heel Nederland is verbijsterd: ‘Hoe heeft dit kunnen gebeuren?’ Ik doel op de gruwelijke vondst van vier babylijkjes in het Friese dorp Nij Beets afgelopen donderdag. Inmiddels heeft de 25-jarige verdachte, Sietske H., verklaart dat de stoffelijke overschotten haar eigen kinderen waren en dat ze minstens drie van de vier pasgeborenen om het leven heeft gebracht. Logisch dat televisie, radio en kranten het drama breed uitmeten en Nederland geschokt reageert.
Met de groeiende dreiging van terreuraanslagen, klinkt de roep om veiligheid steeds luider. Om die veiligheid te waarborgen, worden allerlei technologische snufjes ingezet. Cameratoezicht op straat, het bewaren van telefonie- en internetgegevens, het elektronisch patiëntendossier, het zijn maar een paar voorbeelden. Maar volgens Rudie Kagie, journalist bij Vrij Nederland, zijn veel van die opgeslagen privégegevens vaak onthutsend makkelijk voor anderen bereikbaar en voor verkeerde doeleinden te gebruiken. Hij schreef er een verontrustend boek over.
In Nederland is veel toegestaan. Je mag een joint opsteken voor het politiebureau. Je mag mensen geld uit hun zak kloppen met leugens en dat ‘astro-tv’ noemen. Je mag foto’s maken van halfnaakte vrouwen, die bewerken met fotoshop en vervolgens langs de snelweg hangen om zo je product aan de man te brengen. Je mag jezelf tot kunstenaar dopen en met overheidssubsidie een kolossale Kerstman met seksattribuut boetseren en die in hartje Rotterdam tentoonstellen. Daar doen we niet moeilijk over. Maar denk niet dat alles is toegestaan! Denk niet dat je zomaar ‘Jezus redt’ op het dak van je huis kunt zetten. Dat gaat toch echt te ver.
Homo's moeten iedere taak in de kerk kunnen vervullen. Dat bepleitte dominee Henk de Jong, vooraanstaand theoloog in de Nederlands Gereformeerde Kerken, dinsdag 29 juni in het Nederlands Dagblad. Homoseksualiteit is volgens hem wel een ‘beschadiging’. ‘Maar we leven met z'n allen in een geschonden wereld. Wie is zonder gebreken?’ Veel christenen ‘overvragen’ volgens hem de Bijbel door normen en voorschriften uit een cultuur van tweeduizend jaar geleden over te zetten naar het leven van nu.
Mooi is dat altijd. Die verse ouders die vol overtuiging beweren dat hun baby beslist de mooiste baby van de wereld is. Het is dom om daarom te lachen. Het is namelijk zo. 'Beauty is in the eye of the beholder', zeggen de Engelsen. In dit geval heeft ouderliefde de ogen geopend. Dat het nog lang zo mag blijven. Dat is beslist niet het streven van de nieuwe virtuele sperma- en eicelbank BeautifulPeople.com. Zij weten wel beter. Zij vinden dat we heel anders moeten gaan kijken. Realistischer.
Al eerder waren we op deze site kritisch over de goedkope manier waarop Paul de Leeuw leuk probeert te zijn ten koste van anderen. Tot op heden vond dit commentaar vooral bijval in kleine kring. De massa bleef zich week aan week vergapen aan een man die voor niets en niemand respect lijkt te hebben. Zelfs kwetsbare tederheid weet hij voor eigen gewin te gebruiken. De Leeuw vindt vooral zichzelf goed en acht het volkomen gerechtvaardigd dat hij voor zijn grofheden minimaal twee keer het salaris van de premier krijgt. Uit de kas van de publieke omroep welteverstaan!
Door de zondeval zijn we onze oriëntatie kwijtgeraakt. We zijn de weg kwijt. ‘Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg…’, zo zag de profeet Jesaja het. Heel veel mensen, zelfs mensen die niet direct voor wijs doorgaan, denken in onze tijd zelf de weg te kunnen vinden. Ze roepen elkaar in koor na: leven is doen wat je lekker vindt, doen wat goed voelt en vooral doen wat je zelf wilt. Kortom, leven is jezelf worden. Op deze manier vinden ze heel wat, maar het Leven vinden ze niet.
‘Weerzinwekkend’, zo omschrijft de Duitse journalist Günter Wallraff (foto) het werk dat hij undercover deed als telefonisch verkoper in verschillende callcenters. In het boek ‘Heerlijke Nieuwe Wereld’ doet hij hiervan verslag. Aan de telefoon verkocht Wallraff namens de Duitse Jeugdbescherming (die helemaal niet bestaat) een overzicht van jeugdbeschermingsmaatregelen aan caféhouders en snackbareigenaren. De slachtoffers waren vooral Turkse en buitenlandse ondernemers, die de bureaucratie niet kenden en zenuwachtig werden van het contact met officiële instanties.
‘Vreemdgaan mag best, dat is maar spel. Het is niet het kernpunt, maar wat is het wel?’ Dat zong Frans Halsema in de jaren zestig. Sinds die tijd is vreemdgaan steeds minder taboe geworden. Intussen is de vraag naar het kernpunt, de zin van het bestaan, een noodkreet geworden. Als trouw het niet is, wat dan wel? Een paar jaar geleden werd er, op initiatief van premier Balkenende, druk gepraat over normen en waarden. Maar is de oorzaak van de ontwrichting van ons land eigenlijk niet heel simpel? We geloven niet meer in trouw.