Als je de uitdrukking 'recht in de leer' hoort of leest, denk je in negen van de tien gevallen aan SGP-achtige kringen. Daar staan ze voor de rechte leer. In De Volkskrant van gisteren (09-03-10) troffen we die ontbrekende van de tien gevallen aan, nu uit een minder vanzelfsprekende hoek, de Clara Wichmann stichting. De stichting die het voor u opneemt zelfs als u dat helemaal niet op prijs stelt. Al jaren hebben ze hun pijlen op de SGP gericht.
‘Vreemdgaan mag best, dat is maar spel. Het is niet het kernpunt, maar wat is het wel?’ Dat zong Frans Halsema in de jaren zestig. Sinds die tijd is vreemdgaan steeds minder taboe geworden. Intussen is de vraag naar het kernpunt, de zin van het bestaan, een noodkreet geworden. Als trouw het niet is, wat dan wel? Een paar jaar geleden werd er, op initiatief van premier Balkenende, druk gepraat over normen en waarden. Maar is de oorzaak van de ontwrichting van ons land eigenlijk niet heel simpel? We geloven niet meer in trouw.
‘Jezus leeft in eeuwigheid, Zijn sjaloom wordt werkelijkheid, alle dingen maakt Hij nieuw, Hij is de Heer van mijn leven…’ Het is twaalf uur. Uit de geluidsboxen van De Tweede Mijl klinkt muziek. De vrijwilligers en de gasten zingen mee. Diep voorovergebogen over zijn liedbundel probeert een man uit Ecuador de woorden te lezen. Zijn lippen bewegen. Met een vinger volgt hij de tekst. Na de Bijbelstudie schuif ik naast hem aan tafel. Zijn ogen lichten op en ik krijg een stortvloed van woorden over me heen.
De historicus Michael Watts heeft 670 getuigenissen onderzocht van mensen die in de negentiende eeuw bij de evangelicals tot bekering zijn gekomen. Daaruit bleek dat de hoofdreden waarom deze mannen en vrouwen zijn ingegaan op de boodschap van het Evangelie angst was: angst voor de dood, angst voor het oordeel, angst voor de hel. Deze angst was in het bijzonder een sterke kracht in gemeenschappen van mijnwerkers en vissers, die als broodwinners voortdurend werden blootgesteld aan gevaar en... plotselinge dood.
‘De homoseksuele medemens is nu ongeveer de allerheiligste koe van Nederland’, zei priester Antoine Bodar na de ‘hostie-affaire’ in Den Bosch. Ook buiten de kerken lijken er steeds meer mensen te zijn die vinden dat de homo-emancipatie wat doorslaat. ‘Het gedram over homorechten is terug te voeren tot een verward begrip van emancipatie’, meent historicus Mirjam Janssen (Trouw, 3 maart). ‘Emancipatie betekent niets anders dan het recht om af te wijken: je bent niet verplicht om hetzelfde te zijn als de rest. Maar dat betekent andersom niet dat de rest verplicht is enthousiast over jou te zijn.’
Fanatieke godsdienstbestrijdersMomenteel ontwikkelt zich steeds duidelijker een nieuwe vorm van atheïsme. Atheïsten zijn van loochenaars van God, bestrijders van God geworden. Onder het mom dat men niet langer aan de Lees verder
Hoe eerlijkheid een leven reddeIn de Shelters, de jeugdhotels van Tot Heil des Volks in hartje Amsterdam, komen mensen regelmatig op bijzondere wijze tot geloof. Vaak gaat het om vluchtelingen of backpackers uit landen hier ver Lees verder
Als je de uitdrukking 'recht in de leer' hoort of leest, denk je in negen van de tien gevallen aan SGP-achtige kringen. Daar staan ze voor de rechte leer. In De Volkskrant van gisteren (09-03-10) troffen we die ontbrekende van de tien gevallen aan, nu uit een minder vanzelfsprekende hoek, de Clara Wichmann stichting. De stichting die het voor u opneemt zelfs als u dat helemaal niet op prijs stelt. Al jaren hebben ze hun pijlen op de SGP gericht.
‘Vreemdgaan mag best, dat is maar spel. Het is niet het kernpunt, maar wat is het wel?’ Dat zong Frans Halsema in de jaren zestig. Sinds die tijd is vreemdgaan steeds minder taboe geworden. Intussen is de vraag naar het kernpunt, de zin van het bestaan, een noodkreet geworden. Als trouw het niet is, wat dan wel? Een paar jaar geleden werd er, op initiatief van premier Balkenende, druk gepraat over normen en waarden. Maar is de oorzaak van de ontwrichting van ons land eigenlijk niet heel simpel? We geloven niet meer in trouw.
‘Jezus leeft in eeuwigheid, Zijn sjaloom wordt werkelijkheid, alle dingen maakt Hij nieuw, Hij is de Heer van mijn leven…’ Het is twaalf uur. Uit de geluidsboxen van De Tweede Mijl klinkt muziek. De vrijwilligers en de gasten zingen mee. Diep voorovergebogen over zijn liedbundel probeert een man uit Ecuador de woorden te lezen. Zijn lippen bewegen. Met een vinger volgt hij de tekst. Na de Bijbelstudie schuif ik naast hem aan tafel. Zijn ogen lichten op en ik krijg een stortvloed van woorden over me heen.
De historicus Michael Watts heeft 670 getuigenissen onderzocht van mensen die in de negentiende eeuw bij de evangelicals tot bekering zijn gekomen. Daaruit bleek dat de hoofdreden waarom deze mannen en vrouwen zijn ingegaan op de boodschap van het Evangelie angst was: angst voor de dood, angst voor het oordeel, angst voor de hel. Deze angst was in het bijzonder een sterke kracht in gemeenschappen van mijnwerkers en vissers, die als broodwinners voortdurend werden blootgesteld aan gevaar en... plotselinge dood.
‘De homoseksuele medemens is nu ongeveer de 
