Het is waarschijnlijk dat Jezus rondom Grote Verzoendag of het Loofhuttenfeest is geboren. Tijdens Grote Verzoendag wordt er gevast, en tijdens het Loofhuttenfeest wordt het volk Israël opgedragen om in een hut van takken te gaan zitten en daar een eenvoudige maaltijd te nuttigen tot eer van God. Het eten van een eenvoudig koekje in een schamel hutje kan één van de meest ware daden van aanbidding zijn die een mens kan verrichten. Om juist in soberheid en matigheid tot uitdrukking te brengen dat je in alles afhankelijk bent van God en je vreugde boven alles in Hem vindt.

---

Mogen wij dan niet genieten van een goede maaltijd op Eerste en Tweede Kerstdag? Natuurlijk wel, maar als dat het hoofdgerecht van ons feest is, dan gaan we voorbij aan de essentie van de komst van Christus. De tijd is zo schaars en weldra is ons leven voorbij. Moeten wij niet er voor zorgen dat het goed is tussen ons en God? Is het niet ook onze opdracht om vervuld te zijn van de Heilige Geest? Moeten wij er niet voor zorgen dat wij verlost worden van de boze en dat de duivel van ons vliedt? Christus is in deze wereld gekomen om zondaars zalig te maken. Zullen wij dan niet er alles aan doen dat nodig is om ons hart zacht te maken voor Hem? Dat het oude wordt weggedaan, en dat het nieuw wordt in onze ziel?

Toewijding

Hoe kunnen wij de geboorte van de Verlosser werkelijk vieren zoals het hoort? Door stil te staan bij het wonder van de menswording van God, door onze aandacht te vestigen op Hem die van de hemel naar de aarde is gekomen, uit liefde voor ons. Neem tijd voor gebed, lees in Gods Woord, spreek met elkaar over wat God gedaan heeft aan uw ziel.

Wanneer u er voor kiest om in lijn met de vernedering van Jezus rondom Kerst te vasten, dan zal uw Vader u daarvoor belonen. Laat de gezinnen tijd nemen voor de huisgodsdienst, voor het samen zingen, samen bidden, samen luisteren naar het Woord en samen knielen bij de Heer. De kinderen zullen daarin niet teleurgesteld worden. Straks zullen we sterven, dan zullen we zeggen: ik wou dat ik beter gebruik had gemaakt van mijn tijd, dat ik meer tijd had genomen voor de eer van God en voor het welzijn van mijn ziel. Leef zo als u zult wensen dat u hebt geleefd op het moment dat u sterft. Moge deze Kerst ons leiden tot de Christelijke eenvoud, en de loutere en eenvoudige toewijding aan Christus. Neem van het Brood des Levens om niet.

Oscar Lohuis