Iedereen kent natuurlijk onderwerpen die hem of haar opwinden. Onderwerpen waarbij je de nodige objectiviteit uit het oog dreigt te verliezen. Onderwerpen waarbij het moeilijk is de eigen emotie op de achtergrond te houden. Dat is tamelijk menselijk. Als je een publieke functie bekleedt wordt er niet van je verwacht dat je emotieloos reageert, maar wel dat je je eigen inzichten en voorkeuren wat op de achtergrond houdt. Je wordt geacht er voor de hele bevolking te zijn.

Dit lukte de Amsterdamse wethouder Freek Ossel afgelopen week niet echt. In een radio-interview hoorde je zijn stem trillen en sprak hij met nauwelijks ingehouden afschuw over de praktijken van de zogenaamde healingrooms. Plaatsen waar wordt gebeden voor genezing van zieken, waaronder ook hiv-patiënten. Schandelijk noemde hij het.

De interviewster vond dat kennelijk wat te kort door de bocht en vroeg of hij wel eens zo'n meeting had meegemaakt of met een van deze mensen had gesproken of misschien wel met mevrouw Lont zelf, haar naam wordt telkens met de healingrooms in verband gebracht. Nee, dat had hij niet maar hij had genoeg in de krant gelezen. De interviewster, iemand van het eerlijk soort, poneerde nog voorzichtig dat niet altijd alles wat in de krant staat ook waar is. Maar de wethouder was niet tot nuances te bewegen, er moest een onderzoek komen en dat zou wel de nodige bewijzen boven tafel brengen.

Blijven luisteren

Bij het onderwerp homoseksualiteit is het nog steeds niet eenvoudig om het hoofd er bij te houden. Maar ja, de tegenstellingen zijn ook groot. De één windt zich op over healingrooms, waar gebeden wordt voor genezing, en de ander windt zich op over darkrooms waar mensen elkaar soms bewust met een dodelijke ziekte besmetten. Je zou bijna zeggen: schandelijk.

Een paar dagen geleden liet EO-netwerk een paar mensen van de healingrooms aan het woord. Zowel leiders als mensen die hulp en genezing zochten. Ja, die andere Nederlanders denken inderdaad anders. Soms is dat boeiend en inspirerend, soms houd je je hart vast. Naar elkaar luisteren, elkaar proberen te begrijpen, zou al een stuk helpen.

Redactie Habakuk