Onlangs stond er in de christelijke pers een gruwelijk bericht over een groeiende kinderheksenjacht in Nigeria. Christelijke leiders bestempelen sommige kinderen als heks en geven hen de schuld van problemen in de familie, zoals werkloosheid of onvruchtbaarheid. Deze profeten of dominees bieden de ouders aan hun kind tegen een financiële vergoeding te bevrijden van het kwade. Deze kinderen worden verschrikkelijk mishandeld en soms gedood om het kwade te verdrijven.

Het is een extreem verdrietig voorbeeld van hoe religieuze overtuigingen die diep geworteld zijn in de cultuur weer naar boven komen. Ze worden met een christelijk sausje overgoten en krijgen weer een plaats in de kerk.

Geworteld

Helaas komt het vaker voor, vooral in plaatsen waar de kerk snel is gegroeid. Vaak is het christendom dan wel als religie geaccepteerd, maar heeft het de diepste religieuze gevoelens en overtuigingen van mensen niet veranderd. Het christendom heeft een aantal gewoontes toegevoegd aan het leven van mensen, zoals kerkgang, en het heeft theologische denkbeelden verspreid, maar veel harten van gelovigen zijn niet diepgaand en blijvend veranderd.

Als zendelinge zie ik daar de grootste uitdaging, om een geloof voor te leven dat niet alleen iets is dat je weet of doet, maar iets dat je volkomen nieuw maakt. Ook voor de kerk in een anti-christelijke cultuur ligt daar de grootste uitdaging. Dat we geen buitenkant christenen worden (of blijven!) die diep in hun hart verknocht zijn aan onze materialistische en individualistische cultuur, maar die geworteld zijn in Christus en steeds meer op Hem gaan lijken.

Kim ter Berghe