De levensverwachting van hiv-patiënten die een cocktail van remmende medicijnen krijgen, is in tien jaar tijd met ongeveer 13 jaar gestegen. Voor iemand die nu op 20-jarige leeftijd hiv krijgt, betekent dit dat hij gemiddeld nog 69 jaar kan worden. Dat blijkt uit Canadees onderzoek gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. ‘Deze vooruitgang heeft hiv veranderd van een dodelijke ziekte in een chronische aandoening', meldt The Lancet. De medicijncocktail is vooral een zegen voor alle westerse slachtoffers van deze verschrikkelijke ziekte. In het door miljoenen aidspatiënten geplaagde Afrika is het nog maar de vraag wanneer de cocktail daar voor een betaalbare prijs beschikbaar komt.

Het succes van de behandeling verdringt intussen wel de aandacht voor de oorzaken van deze ziekte. De belangrijkste daarvan is nog steeds een losse seksuele moraal of in wat ouderwetsere termen ‘overspel en ontucht'. Daarin verschillen Afrika en het rijke westen niet van elkaar. Maar met meer en beter gebruik van condooms kunnen de risico's van dat gedrag ook beperkt worden. Waarom zou je het dan nog over de echte oorzaak hebben?

Lapmiddelen

''

Dit type gedrag vertoont de mens vaker. Het hoogste levensdoel is toch vaak een kortzichtig najagen van genot, of ‘fun' zoals de Amerikanen zeggen. Dat een ziekte ook iets kan zijn van signaal dat je tegen grenzen oploopt of in conflict komt met Gods scheppingsorde, daar willen we liever niet te veel mee bezig zijn. Want dat vraagt om gedragsverandering of bekering en dat is geen optie. Nee, dan liever met wat lapmiddelen het genot in stand houden.

Hardnekkig

Iets dergelijks beschrijft de apostel Johannes in het visioen uit Openbaring 9 vers 20. Na een reeks van verschrikkelijke plagen, bedoeld om hen te confronteren met een ongeremde goddeloze levensstijl, kiezen de overgebleven mensen in dat visioen, net als bij de bestrijding van hiv, opnieuw voor de lapmiddelen. ‘ Maar de andere mensen, die deze plagen overleefden, keerden zich niet af van hun zelfgemaakte goden. Ze bleven die goden aanbidden en de beelden van goud, zilver, brons, steen en hout, die niet kunnen horen of zien en zich niet kunnen verroeren. Evenmin braken ze met hun leven van moord en toverij, van ontucht en diefstal.' Afgoderij is kennelijk een hardnekkig probleem en het lijkt er haast op dat de mens die verkeerd blijft kiezen daar niet meer van te redden is.

Redactie Habakuk