Regelmatig horen we in de media en via organisaties als Open Doors iets van de grote tragedie die zich voltrekt in het meest gesloten land van de wereld, Noord-Korea. Zo langzamerhand moeten we ons gaan afvragen wat ons te doen staat. We weten in verhouding misschien weinig, maar wat we weten is te schokkend om te negeren. Norbert Vollertsen is een Duitse arts die met eigen ogen de verschrikkelijke gevolgen van honger en onderdrukking heeft gezien. Hij werd mensenrechtenactivist en zet zich in om deze ellende wereldkundig te maken. Zijn activisme heeft te maken met zijn nationaliteit. Het waren zijn voorouders die niets deden toen Hitler de Joden vermoordde. Hij wil deze fout niet herhalen.

Dit moet ons tot nadenken stemmen. Kennis brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Er zijn weinig mensen die nu nog kunnen zeggen dat ze het niet wisten. Noord-Korea is ver weg. Kunnen we ons niet beter inzetten voor het lijden van mensen dichtbij? Ik ben ervan overtuigd dat we het ene moeten doen en het andere niet na moeten laten. Het volk van Noord-Korea kan zijn stem niet laten horen. De onderdrukking van vrije meningsuiting is zeer zwaar en zeer effectief. Wie zal voor hen spreken?

Gelukzoekers?

Zij die het land ontvluchten zijn evenmin veilig. De enige grens die (met gevaar voor je leven) overgestoken kan worden is die met China. De Chinese overheid maakt actief jacht op vluchtelingen. Als ze ontdekt worden, wacht hun deportatie terug naar Noord-Korea. Daar worden ze gezien als landverraders en wacht hun gevangenschap, marteling en in de meeste gevallen de dood. De Chinese regering weigert hen te erkennen als vluchtelingen en bestempelt hen als illegale economische immigranten. Gelukzoekers zeg maar. Wie bidt er voor een verandering in de houding van de Chinese overheid? Een eerste stap zou kunnen zijn dat zij de vluchtelingen doorgang verlenen naar andere landen waar zij zich wel mogen vestigen. Laten we in onze gebeden de activisten niet vergeten die ook gevangschap riskeren door deze vluchtelingen op te nemen en verder helpen reizen naar andere landen. Er zijn bovendien christelijke organisaties die zich bezighouden met evangelisatie en praktische hulp aan Noord-Koreaanse vluchtelingen. Kijk eens op het internet, en zoek naar manieren om hen te helpen.

Het evangelie heeft de kracht om harten van leiders te veranderen en hun honger naar macht en zelfverrijking om te zetten in een honger naar gerechtigd. In China studeren toekomstige partijleiders van het land aan universiteiten. Er zijn werkers die deze studenten bekendmaken met het Evangelie. Wie sluit zich bij hen aan? Wie bidt voor hen?

Grote troost

Een belangrijke reden voor actieve betrokkenheid bij Noord-Korea is het lot van de christenen. Dat dit land nummer één staat op de lijst van landen die christenen het hevigst vervolgen, zegt genoeg. Naast voorbede voor deze broeders en zusters, kunnen wij hen helpen door zoveel mogelijk andere christenen over hen te vertellen. Lijden in het verborgene is verschrikkelijk, maar weten dat er aan je gedacht en voor je gebeden wordt, is een grote troost.

Kennis brengt verantwoordelijkheid met zich mee, maar het is ook een groot voorrecht. Door wat we weten kunnen we er aan meewerken dat levens gered worden en dat een wanhopig volk weer uitzicht krijgt. En dan wordt de verantwoordelijkheid een vreugde.