'Wat is de belangrijkste uitspraak in de wetenschap? Dat weten we niet.' De bron van deze uitspraak kon ik helaas niet achterhalen. Maar voor mij staat vast: hij komt van een wijs persoon. Want hoe vaak hoor je iemand beweren dat hij iets niet weet?

Ik. Weet. Het. Niet. Op deze woorden lijkt een groot taboe te rusten. Zo moeten politici altijd met hun woordje klaarstaan. Stotteren, stamelen of gewoon even zwijgen en nadenken is er niet meer bij. Als John Leerdam (PvdA) gewoon eerlijk had gezegd dat hij nooit had gehoord van straatterrorist 'Jael Jablabla', zat hij nu nog op het pluche van de Tweede Kamer. En als Ineke van Gent (GroenLinks) meteen had toegegeven dat ze (even?) niet meer wist wie Richard Nixon was, dan was er wellicht nog een restje van haar geloofwaardigheid overgebleven.

Meten is weten?

De laatste tijd klinken steeds vaker oproepen om het maar gewoon toe te geven: we weten niet alles. Filosoof Herman van Gunsteren roept bijvoorbeeld: 'Koester je onwetendheid!' (Trouw, 14 april). Wetenschap beschrijft hij als 'gedisciplineerd werken aan dingen die je maar half begrijpt'. Volgens hem kan het heel heilzaam zijn om te erkennen dat je niet alles weet. Hij stelt: 'Artsen die heel zeker zijn van hun diagnose, blijken het vaakst fout te zitten.' Ook filosoof Coen Simon heeft het niet zo op arrogante wetenschappers en hun suggestie dat alles 'te meten en te weten' is.

Biologische dogma's

Toch kom je die arrogantie nog vaak tegen. Zo heeft de Engelse atheïst en bioloog Richard Dawkins (foto) er geen moeite mee om miljarden jaren terug in de tijd te kijken om ons haarfijn uit te leggen hoe het leven zich op aarde heeft ontwikkeld. Hoewel de pauselijke onfeilbaarheid van Dawkins nu wel onder vuur ligt. 'De biologie heeft zich opgesloten in een quasireligieuze dogmatiek die werkelijk inzicht in het ontstaan van soorten in de weg staat', hoorden we pas van de Franse topbioloog Didier Raoult. Volgens hem houdt een vastberaden kliek, die gedomineerd wordt door publieksfiguren als Richard Dawkins, nog altijd vast aan het conventionele 'wetenschappelijke' wereldbeeld, waarin alles darwinistisch verklaard wordt uit mutatie en selectie. 'Darwin is religie geworden.'

'Waar was jij toen Ik de aarde grondvestte?' vraagt de Eeuwige aan Job. Een vraag die Richard Dawkins zich ook mag aantrekken.