Het is u misschien ontgaan, maar van 5 tot 11 maart van dit jaar werd de 'Israël Apartheid week' georganiseerd; wereldwijd, maar ook bijvoorbeeld in Utrecht en Ermelo. Deze jaarlijks terugkerende gebeurtenis is erop gericht de staat Israël te afficheren als een apartheidsstaat.

Het doel is mensen te motiveren om deel te nemen aan de BDS-campagne tegen de Joodse staat. Het doel van de campagne is de beëindiging van wat de 'bezetting' van al het Arabische land en de ontmanteling van de 'muur' genoemd wordt, de erkenning van de volledig gelijke fundamentele rechten van de Arabisch-Palestijnse burgers van Israël en het respect voor en de bescherming en bevordering van de rechten van de Palestijnse vluchtelingen op terugkeer.

Een prominente rol in de campagne wordt gespeeld door de voormalige Zuid-Afrikaanse Anglicaanse aartsbisschop en Nobelprijswinnaar Desmond Tutu. De strijder tegen de apartheid in eigen land beticht nu Israël van apartheid. Hij riep een Amerikaans pensioenfonds op zijn banden met Israëlische bedrijven te verbreken. Ook hielp hij een Australische gemeente om tot een boycot van producten uit Israël te besluiten. Tutu steunde tenslotte het besluit van de Universiteit van Johannesburg om haar reeds lang bestaande banden met de Ben Gurion Universiteit in Israël te verbreken.

Volstrekt misplaatst

De kwalificatie 'apartheid' in verband met het Israëlische recht en beleid is naar mijn mening volstrekt misplaatst. De racistische, op de superioriteit van het blanke ras gebaseerde, Zuid-Afrikaanse apartheid vindt geen parallel in Israël. Ieder die daar rondloopt, ziet hoe mensen van allerlei huidskleur zich vrijelijk kunnen bewegen. De gelijkwaardigheid van mensen, ongeacht hun ras, is een onbetwist uitgangspunt van het Israëlische recht. Joodse en Arabische burgers van de staat Israël hebben gelijke rechten. We vinden in het Hooggerechtshof bijvoorbeeld ook een lid van Arabische afkomst.

De beperkende maatregelen van Israël ten aanzien van Palestijnen, die inderdaad soms ingrijpend kunnen zijn, hebben te maken met de bescherming van de veiligheid van Israëlische burgers tegen terroristische aanslagen. De aantijging van Tutu en zijn medestanders is vals en een bijzonder kwalijk voorbeeld van modern antizionisme.

Schokkend

Helaas vinden de ideeën van Tutu ook gehoor in Nederlandse kerkelijke kringen. Het is ernstig dat opnieuw vanuit christelijke kring valse beschuldigingen klinken aan het adres van Israël en daarmee aan dat van het Joodse volk. De bittere geschiedenis van de 'christelijke' houding tegenover de Joden heeft daarvan al zoveel voorbeelden te zien gegeven. En het is schokkend dat daarbij opnieuw de oproep tot een boycot klinkt. Hoe lang is het geleden dat ook geroepen werd: 'Kauft nicht bei Juden!'?

Een uitgebreide versie van dit artikel is te lezen in het nieuwste nummer van De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks. Klik hier voor een abonnement of een gratis proefabonnement.