We zijn weer een nieuw jaar ingegaan. Vol geloof in vooruitgang. Van dag tot dag proberen we het beste ervan te maken. Een ruime meerderheid van de Nederlandse bevolking lukt dat aardig. We hopen verder dat er geen gekke dingen als oorlogen en rampen gaan gebeuren. En ik hoop dat met u. Maar zijn we ook bezig met waar het met deze wereld op de lange termijn naartoe gaat? Niet zo, denk ik. Toch zitten we wat dat betreft in een cruciale fase. Naar mijn overtuiging lopen we aan tegen het einde van onze beschaving.

Destructieve tendensen

Ik zie een aantal bewegingen of tendensen die daarop duiden. De eerste is het volstrekte gebrek aan overeenstemming over wat de doelen van onze maatschappij zijn. Een gebrek aan richting kun je het noemen. In politiek en media gaat het veelal om incidenten en de waan van de dag. Er is de voortdurende vraag om snelle actie, zonder grondige doordenking waar die acties toe leiden. Denk aan het intussen afgeschoten verbod op rituele slacht.

We laten ons intussen vermaken met alles wat de amusementsindustrie aandraagt, ook weer zonder een benul van wat het met ons en onze relaties doet. We hebben in ons land zelfs twee omroeporganisaties die hufterigheid en platvloersheid lollig willen laten lijken. Met glazige ogen wordt het avond aan avond geconsumeerd door grote groepen kijkers, ook christenen. En wij maar denken dat we bij dat alles brave burgers blijven in een leefbare maatschappij. En als bij elk einde van een beschaving is er de weerloosheid. We hebben geen weerstand tegen schadelijke ontwikkelingen die vanuit techniek, media en andere culturen tot ons komen. Gewoon omdat de meerderheid niet meer weet hoe het ook anders kan.

Grote veranderingen

Laten we daarom niet verbaasd zijn als ons land het komende jaar opnieuw minder leefbaar wordt. In materiële zin is daar wel oog voor, onder andere in het linkse alternatief voor bezuinigingen. Volgens Job Cohen staat Nederland ‘een ander soort watersnood te wachten, een krimpende economie, massawerkloosheid en afgeschreven jongeren’. Volgens hem omdat het kabinet niets doet. Ik durf nog wel een stap verder te gaan. Mede door de morele leegheid van de politiek zal worden als in de dagen van Noach, met een maatschappij die zich totaal van de levende God afkeert. Dat noem ik het einde van een beschaving.