Voor dat 2011 voorbij is, wil ik graag het Humanistisch Verbond (HV) complimenteren. Dit ‘verbond’ heeft een verrassend goede reclamecampagne, die ons aanspoort om vooral een ‘leuk leven’ te hebben voor de dood. Dat komt goed uit, want we vergeten nogal eens dat we er óók zijn om in het hier en nu met alle zintuigen van Gods formidabele schepping te genieten. Kortom, chapeau aan het HV voor deze ‘call to reflection’.

 

Het grappige is dat de reclame van het HV een bijzondere draai maakt. We worden vooral aangespoord om een leuk leven vóór de dood te hebben, omdat er daarna niets meer is. Hoezo...? Is daarvoor enig nieuw wetenschappelijk bewijs geleverd? Tot dusver niet. Er valt ook (nog) geen sluitend bewijs te leveren voor de stelling dat er wél een leven is na de dood. Deze dingen zijn het exclusieve domein van geloof, verwachting, overgave en vertrouwen.

 

Parallele bewegingen

 

We kunnen wél vaststellen dat in ons land twee bewegingen samen opgaan: 1) de afname van het geloof in een leven na de dood; 2) de toename van de investeringen in het zo lang mogelijk vitaal houden van ons kwetsbare en weinig duurzame lichaam. Zie de uitpuilende schappen in de supermarkt met de vaak peperdure persoonlijke verzorgingsprodukten. We investeren liever in een voedende nachtcrème dan in een openbarende Bijbel.

 

We zouden onszelf van veel materiële en mentale problemen verlossen als we weer gingen geloven in een leven vóór en ná de dood. De Bijbel roept ons hiertoe op … en biedt het ons ook aan.

 

Toch een hemel

 

Aan de ruim 90-jarige Amerikaanse evangelist Billy Graham werd recent gevraagd of hij niet bang is om na zijn sterven te ontdekken dat er geen hemel is, waarover hij toch decennia heeft gepreekt. Zijn  reactie: ‘Ik geloof dat er een hemel is; en als die er onverhoopt niet is – wat ik niet geloof -, dan nog ben ik blij geleefd te hebben in het geloof dat er een hemel is.’ Dat lijkt me een waardevol ingrediënt voor een vervolgcampagne van het Humanistisch Verbond.