De mens lijkt een onverbeterlijke optimist. Toch wil ik vandaag eens lekker pessimistisch of beter realistisch zijn. Niet vanuit een depressieve bui. Daar heb ik gelukkig weinig last van. Nee, het gaat me bijvoorbeeld om de politiek, die telkens weer nieuwe ideeën heeft om het leven beter te maken en ons intussen opzadelt met een steeds onoverzichtelijker woud van regels en brokstukken van oud beleid.

Denk ook aan de media die elke dag kranten, sites en programma’s vol nieuws over ons uitstorten, zogenaamd om ons te ‘helpen’ de wereld om ons heen beter te begrijpen. Het gevolg is echter dat we overprikkeld raken en steeds meer een beeld van chaos krijgen. Ook de ontwikkelingen in de techniek passen in dit pessimistische plaatje. We vinden veel nieuws uit, maar dat wel ten koste van een aarde die we volledig uitputten. De westerse levensstijl of ‘footprint’ heeft eigenlijk drie wereldbollen nodig, stelde de klimaattop in Durban recent nog vast. En met al dat nieuws doen we vaak ook nog veel verkeerde dingen.

Misleidende uitgangspunten

De oorzaak van al dit misplaatste optimisme zie ik toch ook heel erg liggen in het evolutiegeloof en het verlichtingsdogma. Impliciet gaat het evolutiegeloof er namelijk van uit dat we ons ontwikkelen tot een betere soort. Hoe blind kun je zijn?! Ja de sterkste zal door geweld en geld kunnen heersen over het zwakkere. Maar dat is geen betere wereld. En ook het geloof in de rede zal ons daar niet brengen.

De seculiere denkers van D66 en de VVD illustreren dat aan de lopende band met hun plannen voor het vestigen van een seculiere dictatuur. Nee, laat mij maar lekker pessimistisch blijven over al dat opgepompte menselijk streven. Dan heb je in ieder geval de innerlijke ruimte om te geloven in het komende koninkrijk van God.