Het was een korte ingezonden brief in het Nederlands Dagblad (ND) van 19 oktober. Wat onopvallend geplaatst onder het kopje ‘Gescheiden’. De schrijver zegt een homofiele man te zijn die getrouwd geweest is en wil reageren op ‘de kwestie Renkema’, de leerkracht aan een gereformeerde school in Oegstgeest die een homoseksuele relatie aanging.

De briefschrijver was vooral getroffen door het feit dat Duran Renkema in zijn interview met het ND niet vertelt over het verdriet, dat een scheiding met zich meebrengt. ‘Het lijkt wel of hij zo overgestapt is van zijn vrouw naar zijn vriend’, bericht deze briefschrijver met kennelijke pijn in het hart. Dat is inderdaad een onderbelicht aspect in deze met emoties beladen ‘kwestie’.

Een andere weg

Zelf ging genoemde scribent een andere weg met zijn homoseksuele gevoelens, na jaren van moeite en therapie. Een scheiding werd naar zijn zeggen onvermijdelijk. ‘Maar ik voel me persoonlijk niet vrij om een relatie met een andere man te beginnen’, gaat hij verder. Het argument dat God het huwelijk tussen Adam en Eva heeft ingesteld en dat het ‘een beeld is van de relatie tussen Christus en Zijn gemeente’, gaf voor hem de doorslag om niet met een eigen variant te komen. ‘Ik heb God lief door alleen te blijven. En ik bid God, dat ik het vol mag houden’, is zijn authentieke geloofsstatement.

In zijn strijd staat deze briefschrijver niet alleen. Lotgenoten sloten zich aaneen via de stichting Onze Weg, voor hulp en bemoediging van elkaar op de weg die God de mens wijst voor de omgang met seksuele gevoelens. Terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan mijn eerste ontmoeting met deze mensen, rond 1985. Het was op een conferentie in de VS. Voor de EO maakte ik er toen een documentaire over. Recent is die op YouTube gezet. Opmerkelijke verhalen die nog steeds tot denken aanzetten.