De opmerking ‘onderzoek heeft uitgewezen’, heeft voor veel mensen meer gezag dan ‘in de Bijbel staat’. Vorige week werd een onderzoek gepubliceerd over de psyche van vleeseters. Een aantal hoogleraren was daar onder leiding van professor Diederik Stapel (consumentenwetenschap) druk doende mee geweest. Nou, het resultaat loog er niet om. Die vleesetende lieden zijn: minder sociaal, krijgen door dat vlees eten een gevoel van superioriteit en denken in termen van dominantie en hiërarchie, bij brand willen deze aso’s ook nog graag als eersten gered worden. De onderzoekers vatten al deze horror samen onder de noemer: hufterig. ‘Vlees eten maakt hufterig.’ Ik wist niet wat ik me precies bij die typering moest voorstellen, maar een compliment leek het me niet. Ook dacht ik nog: tjonge, dit past wel heel erg in het plaatje van de tijdgeest. Vleeseters als kleine criminelen.

Onzin

Het onderzoek naar de hufterige vleeseters bleek fake, onzin, verzonnen. Had de onderzoeker stiekem te veel vlees gegeten? We weten het niet. Wat we nu wel weten is dat prof. Stapel de onderzoekgegevens uit zijn duim zoog. Zoiets helpt wel even om de wetenschap weer gewoon  als feilbaar te zien. En afgezien daarvan, worden die onderzoekonderwerpen niet wat onzinnig? Is alles inmiddels al onderzocht ofzo?

Onzin

Maar wat je prof. Stapel ook kan verwijten, niet dat hij geen gevoel voor de tijdgeest heeft. De grens tussen mens en dier wordt steeds vager. Dat God de mens naar Zijn beeld geschapen heeft, geloven nog maar weinig mensen. Dieren zijn onze soortgenoten. Daarom worden dieren nu meer en meer naar het niveau van de mensen getild. Of zakt de mens misschien af naar het niveau van dieren? Wordt hij beestachtig? Daar hoef je geen onderzoek tegenaan te gooien. De praktijk laat het regelmatig pijnlijk zien. Die heilige koe van de wetenschap kan naar het slachthuis en verder gewoon het gezonde boerenverstand blijven gebruiken.