Zestig jaar Israël was voor het actualiteitenprogramma NOVA aanleiding een debat te organiseren tussen Ronnie Naftaniel van het CIDI en Gretta Duisenberg. Het gesprek was representatief voor de diepe impasse waarin het conflict in het Midden-Oosten verkeert. De spanning aan de gesprekstafel was voelbaar in de huiskamer.

Duisenberg bereed haar bekende stokpaardje: Israël vormt een bedreiging voor de wereldvrede. De wereld moet volgens haar ingrijpen en de strijdende partijen een regeling opleggen op basis van het internationale recht.

Universele zondebok

Maar hoe rechtvaardig is dat internationale recht? Buitenproportioneel is de ellenlange stroom veroordelingen van Israël door de mensenrechtencommissie van de VN. Nota bene met steun van notoire mensenrechtenschenders als Libië, Soedan en Syrië. Het bombardement aan veroordelingen van Israël is ook eenzijdig, gelet op de dagelijkse schendingen van mensenrechten in Arabische landen, China, Kongo, Darfur en Iran. De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad spreekt openlijk uit dat de vernietiging van Israël vrede in de regio zal opleveren. Verblind door oliebelangen durven weinigen hem tot de orde roepen. En hoe sluit je een duurzame vrede met een organisatie als Hamas, die in haar Handvest openlijk pleit voor de vernietiging van Israёl? Dat einddoel kan gefaseerd worden verwezenlijkt, dus in het traject mogen ‘strijdpauzes' worden ingelast.

De Messias

Het is opvallend hoeveel critici van de Joodse staat door deze verjaardag worden geactiveerd. Al die verontrusten maken zich druk over het geografisch en demografisch nietige Israël, maar hebben nauwelijks oog voor de omvangrijke misstanden in andere delen van de wereld. Israëls president Shimon Perez deed onlangs een belangrijke uitspraak. Nooit eerder in de geschiedenis van de mensheid heeft een volk dat over de hele wereld is verstrooid, zo'n comeback gemaakt. De Egyptische farao, de antisemiet Haman en de holocaust-architect Hitler slaagden er niet in het Joodse volk uit te roeien. Van die historische les zou men moeten leren.

Naar de mens geredeneerd is de situatie rond Israël hopeloos. Ik geloof niet zo in de heilzame werking van het volkenrecht of juridische constructies op basis van het internationale recht. Dat zal geen duurzame vrede opleveren en dat heeft weer alles te maken met de gebrokenheid van de Schepping. Israël heeft nog steeds een belangrijke plaats in Gods Heilsplan en mag uitzien naar de (weder)komst van de Messias.

Am Jisrael Chai. Het volk van Israël leeft! Shalom en gefeliciteerd met het zestigjarige bestaan.