Accountants moeten de Onderwijsinspectie gaan informeren of scholen hun medewerkers wel een ‘verklaring omtrent gedrag’ vragen. Op zich is zo’n verklaring nodig en nuttig. Je wilt tenslotte niemand voor de klas hebben bij wie de kinderen aantoonbaar niet in goede handen zijn. Maar waarom de Inspectie dat zélf niet kan controleren bij de reguliere schoolbezoeken is mij niet duidelijk. Maar goed, een accountantscontrole klinkt in ieder geval stevig.

Accountants zijn zo ongeveer de enige beroepsgroep die het ongeacht het economisch tij voor de wind gaat. Nu is ze dat van harte gegund, maar de achterliggende oorzaak baart zorgen. Er is namelijk een toenemende controlezucht merkbaar. Verantwoordelijken zoeken zekerheid. Want alleen daarmee kun je in de heersende afrekencultuur overleven. De balans tussen verantwoordelijkheid dragen en vertrouwen krijgen is zoek. Misschien wel omdat we niet meer vanuit voldoende gedeelde waarden samenleven. Het volg is dan controle met inspecties, speciaal aangestelde autoriteiten, onderzoeken, accountants, camera’s en zo veel mogelijk gegevenskoppeling.

Zekerheid

Ook de politiek - aangejaagd door media die leven van incidenten - stuurt duidelijk deze kant op. Er kan geen incident zijn of het risico ervan moet voor altijd en eeuwig uitgebannen worden. Telkens met nieuwe controlevormen. Zekerheid, daar gaat het om.

Toch zullen we met onzekerheden moeten leren leven. Alleen als je in de volledige maakbaarheid van het leven gelooft valt onzekerheid misschien uit te sluiten. Maar de kosten zullen hoog zijn . En of het dan volledig gecontroleerde leven nog plezier en voldoening biedt is zeer de vraag. Echte zekerheid anders dan dat er een levende en liefhebbende God en Vader is, bestaat er niet. Vraag het de accountants maar. Elk rapport van hen eindigt met een stevige disclaimer die zegt dat er geen absolute zekerheden aan hun controle ontleent kunnen worden.