Is de mens het product van dom toeval of een prachtig kunstwerk? Zo’n drie jaar geleden zag prof. dr. Hans Galjaard, emeritus hoogleraar humane genetica, beelden van de ontwikkeling van een menselijke foetus. De beelden waren bedoeld voor wetenschappelijk onderzoek. Maar, vroeg Galjaard zich af, was dit niet veel meer dan wetenschap? Wat hij zag was zó mooi, zó ontroerend dat hij het eerder kunst vond dan wetenschap. Hij besloot de beelden te laten zien aan Sjarel Ex, directeur van Museum Boijmans van Beuningen. Ex keek ernaar met de ogen van een kunsthistoricus en kwam tot dezelfde conclusie: dit was kunst, kunst van eeuwigheidswaarde.

Hans Galjaard en Sjarel Ex waren zo onder de indruk, dat ze vonden dat eigenlijk meer mensen kennis moesten maken met deze ‘kunst’. Dus besloten ze een tentoonstelling samen te stellen. De tentoonstelling, ‘Schoonheid in de wetenschap', is nu te zien in Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam. Voor de tentoonstelling zijn beide heren op zoek gegaan naar schoonheid in allerlei wetenschapsgebieden. Ze raakten geïmponeerd door de schoonheid van botsende atomen, de gracieuze bewegingen van eiwitten, de geboorte van een stamcel en zelfs de schoonheid van bacterieculturen, algen en schimmels.

Kennis en prestaties

Galjaard vindt dat er in onze samenleving te weinig oog is voor schoonheid. ‘Het huidige onderwijs is geconcentreerd op het verwerven van kennis, begrip en op prestaties. Begrijpelijk, gezien de huidige inrichting van onze maatschappij. Maar zou het toch niet goed zijn als al vroeg in het onderwijs veel meer aandacht wordt besteed aan het (leren) zien van schoonheid? Die is in haar overweldigende mate en variatie voor iedereen aanwezig in de natuur, kunst en cultuur en zelfs in de wetenschap.’

Goed idee

Een goed idee. Misschien kunnen leerlingen dan gelijk over deze vraag nadenken: zou er geen Kunstenaar zitten achter al dat moois?