Radicale jongeren, je hebt er je handen vol aan. Is eindelijk de samenleving bereid wat te doen aan radicale moslims, blijkt dat rechts-radicale jongeren nog meer problemen veroorzaken. Gelukkig zijn we van één probleem verlost. Radicale christenjongeren. Die kom je weinig meer tegen.

Vroeger zag je die veel. Ze hielden marsen voor Jezus enzo. Enorm lastig. Je kwam er nauwelijks voorbij en als je niet uitkeek, kreeg je ook nog een kaartje met een bijbeltekst in je handen geduwd. Ze plakten Nederland vol met er-is-hoop-stickers en Ichtusvisjes. Ze waren overal tegen, vooral tegen seks voor het huwelijk. Disco's werden ingeruild voor praiseavonden. Ze hadden zelfs bijbelteksten op hun T-shirts en richtten overal bidstonden op. Gewone mensen werden zo telkens weer lastiggevallen met hun fundamentalistische denkbeelden.

Doordrammen

Gelukkig is die tijd voorbij. De meeste betwetertjes zijn de mond gesnoerd. Het was een gezamenlijk project van de wereld en de kerk, want die zag ook wel in dat radicalisering een bedreiging vormde voor de christelijke traditie. Kerkverlaters waren ook een probleem, want zij zorgden voor een daling van de inkomsten, maar radicalen waren pas echt lastig. Ze wilden alles maar veranderen, gunden gelovigen hun comfortabele godsdienst niet en bleven doordrammen over een ‘taak in de wereld'. Het bleek van groot belang om radicalisering van
christenjongeren in een vroeg stadium te voorkomen, en wel door ze zo veel mogelijk te entertainen.

Frikadellen

De wereld droeg hieraan haar steentje bij met de gebruikelijke verleidingen van feesten, drinken en het mediabombardement. De kerk hielp de wereld een handje door jongeren voor te houden dat hun papa's en mama's vroeger ook zo waren. Jongeren die niet vielen voor wereldse verleidingen, bood de kerk haar eigen soort entertainment. Zeskampen, groepsvakanties, christelijke evenementen, frikadellen eten en ga zo maar door. Hou ze van de straat die christelijke jongeren! Laat ze vooral niet denken dat ze de wereld iets te bieden of te vertellen hebben! Entertainment is hun recht! Verantwoordelijkheden hebben ze niet voor hun vijfentwintigste! En daarna krijgen ze het zo druk met hun werk en relaties dat er geen tijd meer is om radicaal te zijn en zullen ze het goede voorbeeld van hun ouders volgen.