Zojuist is een boek uitgebracht over vrouwen van bekende voetballers uit de periode 1970-1978. Het was de tijd van Sjakie Swart, Johan Cruijff en Eddy Pieters Graafland.

Het was ook de tijd van het veelbesproken zwembadincident. Dat zat zo. Het Nederlands elftal bivakkeerde tijdens de Wereldkampioenschappen van 1974 in een hotel in het Duitse Hiltrup. Een nachtelijk drankgelag liep uit de hand en eindigde in het zwembad. De oranjehelden moeten daar toen poedelnaakt hebben rondgezwommen terwijl een dame van lichte zeden zich in hun gezelschap mengde.

Nadat het incident tot de buitenwacht was doorgedrongen en ook het thuisfront via de media was ingelicht, heeft de telefoondienst naar verluidt overuren moeten draaien. De lijnen verkleurden afwisselend van witheet in roodgloeiend. Want de wederhelften van de voetballers waren nog van de oude stempel. Als je trouw had beloofd, moest je dat ook nakomen.

Strafrecht

Als voetballers vandaag de dag in opspraak komen vanwege seksuele uitspattingen, is dat alleen nog omdat ze dan strafrechtelijk over de schreef zouden zijn gegaan. Een bekend voorbeeld is de gewezen Ajax-ster Kluivert, die (achteraf ten onrechte) werd beschuldigd van verkrachting. Ook de ex-Feijenoordvoetballer Van Persie raakte in de problemen vanwege zijn vermeende rol bij een dergelijke affaire.

Ontrouw is niet opzienbarend genoeg meer. Daar zijn we met z'n allen aan gewend geraakt. De roddelbladen, de Daphne Bunskoeken en de Beau van Erven Dorens hebben het grote publiek daarmee inmiddels vertrouwd gemaakt. Als je ontrouw maar vaak genoeg brengt in een sfeer van "oh la la" en er dan ook nog een guitige blik bij opzet, wordt de seksuele moraal vanzelf wel uitgehold. Net zo lang tot ontrouw op zich geen nieuws meer is.

Uit ander hout

De vrouwen van de voetballers van toen waren uit ander hout gesneden, zo blijkt uit het eerdergenoemde boek. Enkele voetbalbobo's vonden dat de vrouwen minder bekrompen moesten denken en organiseerden een sessie met een vrijzinnige professor. Een van de voetbalvrouwen vertelt in het boek: "De professor sliep twee dagen per week bij zijn vriendin, de overige nachten thuis. Ja, zo ruim als zijn vrouw bekeek ik het niet" (bron: NRC).

Ook de vrouw van Johan Cruijff deed dat niet. Ze was zo boos dat ze haar man verbood aan de Wereldkampioenschappen van 1978 mee te doen. Voetbalminnend Nederland steunde en kreunde maar ze liet zich niet vermurwen. Althans, dat is de versie die insiders het meest geloofwaardig achten. Cruijff zelf beweert sinds kort dat er een andere reden was.

Hoe dan ook, het boek geeft een treffend tijdsbeeld weer. Hé, redacties van roddelbladen, hé Bunskoek en Van Erven, jullie die met zoveel liefde de slopershamer hebben gehanteerd, help nu eens mee de schade te herstellen door deze dames in jullie zonnetje te zetten.