De Nederlandse wet verbiedt nog steeds het voltrekken van een kerkelijk huwelijk zonder een voorafgaand burgerlijk huwelijk. Dat is een vorm van discriminatie, want op deze manier zijn christenen die in de kerk willen trouwen als enigen verplicht tot het sluiten van een wettelijk huwelijk.

Iedereen in Nederland mag kiezen welke juridische vorm hij of zij aan zijn ‘relatie' geeft - van geregistreerd partnerschap tot homohuwelijk - behalve christenen die in de kerk willen trouwen. Zij moeten verplicht een burgerlijk huwelijk aangaan, ook al gaat het hen primair om de kerkelijke inzegening. Dit is discriminatie op grond van godsdienst.

Katholieken

Vooral orthodoxe protestanten krijgen steeds meer moeite met deze bepaling. Voor katholieken ligt dat anders. Zij zien vanouds het huwelijk als een door Christus zelf tot sacrament verheven instelling. Voor katholieken was en is daarom het ‘jawoord' voor de kerk dan ook het moment waarop het huwelijk gesloten wordt, niet de huwelijkssluiting op het gemeentehuis.

Voor protestanten die een bijbels huwelijk willen sluiten, wordt het tijd die visie over te nemen. En de wetgever moet snel dit vreemde verbod schrappen of de mogelijkheid creëren dat een voorganger in de kerk tevens optreedt als ambtenaar van de burgerlijke stand, natuurlijk met alle kwaliteitseisen die je aan zo'n ambtenaar en een zorgvuldige voorbereiding moet stellen.

Loslaten

Tot in de 16e eeuw was het voltrekken van huwelijken trouwens een verantwoordelijkheid van de Kerk. Na de reformatie kozen de kerken zelf vanwege het publieke karakter van het huwelijk principieel voor het primaat van het burgerlijk huwelijk. Dat was nog voordat de overheid dit primaat vaststelde. De kerken hadden daar in het geheel geen moeite mee, omdat er in die tijd tussen hen en de overheid overeenstemming bestond over de vereisten om een huwelijk aan te kunnen gaan. Het moest gaan om een meerderjarige man en vrouw, die geen van beide nog getrouwd waren. Van een dergelijke overeenstemming is thans geen sprake meer. Dat is een goede reden om de koppeling tussen het burgerlijk en kerkelijk huwelijk dan ook geheel los te laten.