Het is bijzonder voorspelbaar. Als er een vreselijke ramp gebeurt, staat er binnen een paar uur op internet ergens een boodschap van één of andere profeet die zegt dit al maanden of jaren geleden te hebben voorspeld. Vervolgens barsten de speculaties los over de reden dat deze ramp dat gebied of die bevolkingsgroep trof. Als christenen zijn we daar heel goed in. Is het een streng moslimgebied? Dan straft God de christenvervolging. Is het een seculier land? Dan straft God het ongeloof. Of de houding tegen Israel, of het aantal abortussen, of de legalisatie van het homohuwelijk of…

Uiteindelijk worden deze ‘zie je wel’ profeten en oordeelspredikers vooral gedreven door angst. Want als we claimen het al geweten te hebben, of de reden te weten waarom God dit zondige volk straft, dan hebben we er vat op en kunnen we zelf misschien de dans ontspringen.

Gebroken wereld

De realiteit is anders. We leven in een gebroken wereld waarin we de barensweeën van de wederkomst voelen. Dan hier, dan daar zullen er rampen zijn – en die treffen goeden en slechten. Vandaag is het Japan, morgen kan het Nederland zijn. En wat zouden we dan willen dat christenen uit andere landen deden?

Laten we dat nu doen voor Japan.