Mijn opa had een goed verstand, maar geen kansen om door te leren. Hij werd een uitstekende timmerman en verdiende de kost voor zijn zes kinderen. Hier moest ik aan denken toen ik pas een jongen sprak die ook zo’n goed verstand had. Hij wilde graag een vakman worden, met zijn handen werken. Maar overal hoorde hij dat dit een verspilling zou zijn van de talenten die God hem gegeven had. Ik moest denken aan mijn eigen talenten. Een aantal heb ik ontwikkeld, aan andere kom ik nu niet toe, misschien wel nooit. Is dat zonde?

Misschien verwarren we de bijbelse boodschap in de gelijkenis van de talenten met het ideaal van zelfontplooiing. Ik denk niet dat deze gelijkenis mensen wil dwingen zo hoog mogelijk op de sociale ladder te klimmen als ze eigenlijk liever bloemist willen worden of huismoeder willen zijn. Ook denk ik dat we wel eens te veel nadruk leggen op de verstandelijke kant. Alsof je talenten gelijk staan aan het opleidingsniveau dat je aankunt. God geeft ons ook andere ‘talenten’, zoals onze lichamelijke fitheid, financiële middelen, geestelijke gaven, karaktereigenschappen, zakelijk inzicht en praktische bekwaamheden. Al deze dingen kunnen vruchtdragen voor Zijn Koninkrijk en tot zegen zijn voor anderen.

Geen verspilling

Het is fijn dat we tegenwoordig zoveel mogelijkheden tot ontplooiing hebben, maar het wordt lastig als het ‘kunnen’ een ‘moeten’ wordt. In plaats van te kiezen voor wat goed is voor anderen en voor onszelf, is er het gevaar dat we kiezen voor wat ons aanzien geeft en zo veel mogelijk geld oplevert.

En Jezus? Hij vond het geen verspilling van Zijn talenten om tot Zijn dertigste timmerman te zijn.

Kim ter Berghe

Kim ter Berghe is missiologe en werkt in Oost-Azië. Dit artikel verscheen eerder in De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.