Origineel denken of christelijke mode?
Mode en hypes. Ze zijn de doodsteek van het originele denken. We kopiëren eindeloos en drijven mee met de stroom, zonder na te denken of we die kant wel op willen. Christenen hebben ook hun mode. Worship, Alpha, gaventesten, Doelgerichte Dagen, gebedsmarsen, gastendiensten, jeugdkerken, banierzwaaien, bevrijdingsteams, leiderschapsconferenties en ga zo maar door. Is het verkeerd om mee te doen aan deze mode? Op zich niet.
Gemeente-zijn moet uitdrukking vinden in bepaalde vormen. Deze veranderen mee met de wereld om ons heen. Meestal kijken we deze vormen ergens af. Niet iedereen is nu eenmaal trendsetter.
Origineel denken
Waar we wel kritisch over na kunnen denken, is waarom we een bepaalde vorm overnemen, en of we ons de goede kant op laten drijven. Ik zou willen pleiten voor meer origineel denken, geleid door de Heilige Geest en gemotiveerd door bewogenheid met mensen die Christus niet kennen. Willen we bijvoorbeeld als kerk evangeliseren, dan kunnen we een kerk zoeken die daar goed in is, bijvoorbeeld Willow Creek, en hun programma's kopiëren. Dat kunnen goede programma's zijn, maar zijn ze ook het beste voor onze context?
Kerkelijke kleerkasten
We kunnen ook eens ruim de tijd nemen om te bidden (dat is wat anders dan vergaderen) en goed om ons heen te kijken. Wat vraagt God van ons? Welke mensen in onze buurt krijgen weinig kans om het evangelie te horen? Wat hebben we als gemeente in huis aan gaven, geld, gebouwen en hoe kunnen we deze dingen het beste inzetten? Zijn er bepaalde noden in of buiten de gemeente die God op ons hart legt? Bewogenheid maakt creatief. Gods Geest maakt creatief. Maar we kunnen zo druk zijn met het vullen van onze kerkelijke kleerkasten met de laatste evangelische mode, dat we geen tijd hebben om Hem zijn werk te laten doen. Dan doen we misschien iets goeds, maar missen we iets beters.
Reacties (0) - Schrijf een reactie
Meest gelezen
Recente reactie
Steun ons werk
Habakuk is een initiatief van Tot Heil des Volks. Wij zijn afhankelijk van giften.





