Iets dat ver weg gebeurt, vinden we spannend en spectaculair. Dat is in de kerk niet anders. Met beloften van ‘revival’ worden Amerikaanse predikers en concepten naar Nederland gevlogen. Maar onvermijdelijk volgt de ontnuchtering. Of zoals uitgever Henk Medema pas zei in het Nederland Dagblad: ‘Allerlei bewegingen, zoals het uit de Verenigde Staten overgewaaide Willow Creek en Doelgericht Leven, of de aanpak van de charismatische organisatie TRIN, zijn soms te triomfantelijk neergezet. Nu nog grote dingen brengen, overtuigt mensen niet. Misschien mag het ook wel niet: wie zijn wij om grote dingen te doen?’

Natuurlijk kan het verfrissend zijn om naar medegelovigen in het buitenland te luisteren. Maar dat luisteren verandert al snel in vergapen. We voeden ons massaal met (internet)preken van Amerikaanse voorgangers. Intussen vergeten we dat je Europa en de VS niet zomaar op een grote westerse hoop kunt gooien.

Milieubesparing

Want wat weten Amerikaanse voorgangers van de Nederlandse cultuur? Heeft het zin om predikers uit de VS over te vliegen om hier ‘revival’ te brengen? Alsof er in Nederland geen predikers zijn die vervuld zijn met de Heilige Geest. Christenen die houden van hun land en visie hebben om Nederlanders met het Evangelie te bereiken. Als die Amerikaanse boodschappers wat minder vaak de oceaan over vliegen, bespaar je bovendien een hoop geld en het milieu.

Geen trucje

Achter een ‘revival’ zit geen trucje dat in je in elk land kunt toepassen. Opwekking is het werk van de Heilige Geest. Daarom zal een opwekking er hier heel anders uitzien dan een opwekking in de VS of China. De Geest werkt anders dan een manager van McDonald’s die ervan droomt dat we wereldwijd dezelfde hamburgers en ‘Franse frietjes’ in onze mond proppen. Hij heeft oog voor het eigene. Hij is de schepper en de herschepper.

Gertjan de Jong

Gertjan de Jong is redacteur van www.habakuk.nu en De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.