Het was boeiend en soms pittig. De vier islamdebatten die waren georganiseerd ter voorbereiding van een islamstudie die ik dit najaar hoop te presenteren. De bijeenkomsten boden de honderden bezoekers de gelegenheid om uiting te geven aan zorg, angst en hoop. En daar namen velen gebruik van. Wat me het meest is bijgebleven, is niet de emotie, maar de reacties van uitgenodigde moslimdebaters. Het waren prima geïntegreerde mensen, die op een cruciaal moment me toch van hen vervreemdden.

Dat was op het moment waarop ik het schrijnende gebrek aan godsdienstvrijheid in islamitische landen ter sprake bracht. Want in elk land met een islamitische meerderheid hebben niet-islamitische minderheden minder rechten en vrijheden. De overzichten van organisaties als Open Doors, maar ook de rapportage van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, laten ieder jaar zien dat christenen in islamitische landen – op zijn best – tweederangsburgers zijn of – erger – worden vervolgd.

Zelfs in Nederland zijn er ex-moslims die, nadat ze christen zijn geworden, te maken hebben met intimidatie en geweld. Nu verwacht ik niet direct dat moslims in Saoedi-Arabië erg ontvankelijk zijn voor een pleidooi voor godsdienstvrijheid. Maar dat zelfs de goed geïntegreerde Nederlandse moslim bij dit probleem gewoon de andere kant op kijkt, is teleurstellend.

Hoge prijs

Als het over de positie van ex-moslims gaat, moet ik onmiddellijk denken aan sommige vrienden in het Midden-Oosten. Zij hebben Jezus Christus als Verlosser en de Zoon van God leren kennen en betalen voor dat geloof vaak een hoge prijs. Sommigen hebben zelfs moeten vluchten voor hun leven. Een fundamenteel mensenrecht, dat van geloofsvrijheid, wordt hen ontzegd. Dat gaat niet over losse incidenten, maar is een structureel patroon in de gehele islamitische wereld. Als dat dan ter sprake komt in een debat in Nederland, is het voor mij een teleurstelling dat de pijnlijke feiten worden ontkend, gebagatelliseerd. Als we het zelfs niet eens kunnen worden over de feiten, dan is een oplossing voor gespannen onderlinge verhoudingen nog ver weg.

Onbestaanbaar

Het is onbestaanbaar dat waar moslims hier in Nederland – terecht – aanspraak maken op godsdienstvrijheid, ex-moslims die vrijheid in de naam van islam wordt ontzegd. In het islamdebat zijn wij ook de advocaten van onze broeders en zusters die vaak lijden om Christus’ wil. We helpen hen niet door moslims hier net zo te behandelen zoals zij in de islamitische wereld worden behandeld. Maar wel door steeds maar weer het gesprek aan te gaan over een van de meest fundamentele vrijheden aan te gaan. Godsdienstvrijheid is een testcase voor de islam. Ook in Nederland. En laten wij proberen onze moslimnaasten iets te laten merken van de vrijheid en vrede die er is in Jezus Christus.